Citytriptrut: Sam in New York

Ik ben net terug van de city that never sleeps en laat mij meteen eventjes beginnen met het bevestigen van alle clichés: ja, New York is een geweldige stad, je komt ogen tekort op elke hoek van de straat, je eet er elke dag burgers en voelt je daar niet eens schuldig over en shoppen kost er geen geld, in tegenstelling tot eten, drinken en… nu ja, ademen. Ik heb er vier heerlijke dagen doorgebracht en ja, ik zou je een volledige gids kunnen geven van wat ik er allemaal gedaan (toeristische stuff, basically), gegeten (vier woorden: Shake Shack is life) en gedronken (cosmo’s in een roterende sky bar, yay) heb, maar daar bestaan veel betere (reis)blogs voor. En ik ben geen 100%-boekje, dat ook. Daarom: een overzicht van de dag die de Youtubegeschiedenis kan ingaan als epic fail compilation. Maar goed, je weet wat ze zeggen: a bad day in New York is still better than a good day anywhere else.

De dag begon nochtans veelbelovend: mijn wekker ging al om 8u30 en ik had niet eens een ochtendhumeur. Het hielp misschien dat ik al drie uur wakker was, maar goed. Spoiler: wakker worden rond 5u en je gsm checken is geen goed idee. In België is het dan namelijk 11u en je vriendinnen hebben rond dat uur sowieso hun “bijna middagpauze”-dip. Lees: iedereen is online. Maar goed, ik ging de deur uit, om een halve straat later al een eerste Go Pro-filmpje te willen maken (je bent hipster of je bent het niet) en op het schermpje te moeten lezen dat de SD-kaart vol is. Wacht even, hoe kan dat nu? Ik heb die toch zeker leeggemaakt na mijn vorige reis. Of misschien de reis daarvoor. Of die daarvoor. Oké, misschien heb ik ze nog nooit leeggemaakt. En misschien ligt mijn kabel thuis. Zo kan dat dus.

“De man aan de kassa zei over Rupi Kaur’s Milk and Honey: ‘It’s a really good book, you’re gonna love it” en ik antwoordde met ‘Thank you’ omdat ik socially awkward ben.”

De hipster in mij smoelde de volle vijf minuten, want hé, New York, still awesome en zo. Uit zelfmedelijden mocht ik in de Urban Outfitters wel Rupi Kaur’s Milk and Honey kopen (ja, alles is daar belachelijk duur, maar omdat haar tweede boek intussen uit is, viel dit voor één keer onder de categorie ‘betaalbaar’). De man aan de kassa zei It’s a really good book, you’re gonna love iten ik antwoordde met “Thank you” omdat ik socially awkward ben. Sociaal incapabele Sam, at your service.

Goed, tijd voor wat cultuur. Dat zal wel beter gaan. Haha, think again. Op de ferry om langs het Vrijheidsbeeld te varen (oké ja, dit is mijn enige tip: vaar er effectief langs en wacht geen uren op de boot die je tot aan de voet van het beeld brengt, dat ding is te vergelijken met het Atomium: wereldberoemd en twee keer niks) zaten we aan de linkerkant van de boot want daar scheen de zon. Dat de halve Chinese en Japanese wereldbevolking koos voor de rechterkant vonden we niet zo vreemd. Wij zaten in het zonnetje, ha. Toen de boot een halfuur later aanmeerde en we geen beeld gezien hadden, begon het ons te dagen. Misschien nog één tip: het beeld is twee keer niks, maar je moet het natuurlijk wel gezien hebben. Kies de rechterkant van de ferry.

“In Mighty Quinn’s Barbecue staat slow smoked goodness centraal. Mijn zus en ik waren in onze nopjes: we zijn grote fans van barbecue, ribbetjes en basically alles waar 500 gram vlees bij komt kijken.”

Onze volgende culturele trip ging naar de 9/11-site. Iedereen had mij al op het hart gedrukt dat dat museum echt de moeite is. We namen de metro, stapten uit, begaven ons bovengronds en – moe als we waren op dag drie – waren blij dat het museum zich net naast de metrohalte bevond. Het museum was indrukwekkend en liet een beklijvende indruk na, daar niet van, maar deed iedereen hier nu zo lyrisch over? Op twintig minuutjes was je heel de expo doorgewandeld. Soit, we stapten verder naar de effectieve memorial, waar we een gigantisch, modern, uit de kluiten gewassen museum zagen. Met in koeien van letters ‘National 9/11 Museum’ opgeschreven. Geweldig. We hadden het verkeerde museum gekozen. We hebben het officiële museum wel nog bezocht, maar ik had intussen echt al een overdosis aan emotionele foto’s en filmpjes gehad, waardoor ze hun doel een beetje voorbij streefden en het allemaal een beetje veel werd. Nog een laatste tip er gratis en voor niks bij: ga naar één 9/11-museum en kies meteen het juiste.

Van al die cultuur hadden mijn gezelschap en ik honger gekregen. Mijn zus had op voorhand al een paar leuke food spots opgezocht en was grote fan van Mighty Quinn’s Barbecue, een restaurant waar slow smoked goodness centraal staat. We zijn beide grote fans van barbecue, ribbetjes en basically alles waar 500 gram vlees bij komt kijken en waren ook doodmoe, dus we wilden graag twee uur met onze (pijnlijke) voeten onder tafel schuiven. Het restaurant lag 200 meter van de 9/11-site, ideaal. Die route bleek echter te eindigen bij… een winkelcentrum. En we moesten daar blijkbaar ook naar binnen. Uiteindelijk kwamen we uit bij een food market waar Mighty Quinn een piepklein standje had. En begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op food markets, maar dat was niet exact wat we die avond voor ogen hadden. Bummer.

“Tijdens de pauze van Charlie and the Chocolate Factory was ik mijn kredietkaart plots kwijt. Ik kreeg ineens visioenen van mijn mama die mij de nek omwrong en begon panisch op de grond te zoeken. Paniek. Maal duizend.”

De laatste actviteit van die avond vond plaats in een prachtige Broadway-theaterzaal waar Charlie and the Chocolate Factory mij twee uur lang in vervoering bracht. Tijdens de pauze wilde ik iets in de Charlie themed snoepwinkel gaan halen (een lolly, want die was twee dollar en de popcorn twaalf dollar) en terwijl ik met mijn lolly naar boven wandelde, merkte ik dat ik mijn kredietkaart niet meer vasthad. Pa-niek. Maal duizend. Ik kreeg ineens visioenen van mijn mama die mij de nek omwrong en begon panisch op de grond te zoeken, terwijl de musical alweer begonnen was. Lees: ik irriteerde de mensen dood omdat ik daar met de zaklamp van mijn gsm als een wildeman in het rond zat te schijnen. Uiteindelijk stapte er een man op mij af die mijn kaart aan de poetsvrouw had gegeven. De poetsvrouw wiens shift er net opzat. Pa-niek. Maal duizend. Again. Soit, eind goed, al goed, want de vrouw in kwestie had mijn kaart aan haar collega gegeven en ik kon terug van Charlie genieten. En mijn mama wijsmaken dat er veel file was bij de toiletten.

Dus ja, ik kan denk ik wel stellen dat mijn grote liefde voor New York niet per se wederzijds was. Maar goed, achteraf best wel hilarisch allemaal natuurlijk en het doet niets af van het feit dat ik nu al terug wil. En liefst voor langer dan een paar dagen. Citytripje, iemand?

Advertenties

15 thoughts on “Citytriptrut: Sam in New York

Add yours

  1. Twee jaar geleden ben ik ook 4 dagen naar NY geweest en persoonlijk vond ik het erg overweldigend. Had ook eigenlijk gewoon meer tijd nodig om niet van her en der te tsjezen maar te genieten en te ademen in de stad. Ik heb alleszins mijn ogen uitgekeken toen.

    Liked by 1 persoon

    1. Overweldigend is echt het woord! Ik vind steden meestal wel iets hebben en kijk altijd mijn ogen uit, maar in New York was dat echt om de vijf minuten. Ik ben meer voor klassieke steden zoals Rome of Praag, dus dacht eigenlijk niet dat NY echt zo mijn ding zou zijn, maar boy was I wrong…

      Like

    1. Het eerste was meer toegespitst op de politie- en hulpdiensten die toen ook het leven hebben gelaten! Was iets persoonlijker ook. En ja, denk ik ook haha. Ik zoek ook bewust niet te veel restaurants of zo meer op, want ik weet dat je onderweg toch zo veel leuke dingen tegenkomt 🙂

      Liked by 1 persoon

      1. Restaurants zoek ik ook nooit op. Je weet uiteindelijk niet waar je in de stad zal zijn op het moment dat je honger krijgt. Ik check eerder de aangegeven adresjes uit mijn reisgids in de buurt op dat moment. Dan heb je een concreet doel om naar toe te wandelen.

        Like

  2. Je moet het toch eerlijk toegeven, het liep allemaal wat fout in New York, maar het levert je wel een knaller van een blogpost op en leuke verhalen voor later. En ik ga graag met je mee de volgende keer 😉 Ik ben nog nooit naar New York geweest. Jep, nog nooit… en daar moet dringend verandering in komen.

    Liked by 1 persoon

    1. Ik val in herhaling, maar ja: echt een geweldige stad. Mijn ouders waren mee en dat zijn absoluut geen citytripmensen, maar die vonden het ook echt geweldig. Ik denk dat je zo’n bruisende, levendige stad sowieso wel leuk vindt, als je tenminste wat tegen de drukte kan!

      Like

  3. Haha, wat geweldig beschreven! Ik heb genoten van je niet-typische ‘Oh New York is geweldig!’-verslag 🙂 Inclusief bekentenissen, bloopers en grappige anekdotes! Het Vrijheidsbeeld vond ik inderdaad ook iets wat je moet zien, maar wat eigenlijk (in ieder geval vanuit de verte in de ferry) niet zoveel voorstelt. Maar als je aan de verkeerde kant van de ferry staat, moet het inderdaad nog iets meer tegengevallen zijn, haha. Fijn dat je toch een gave tijd hebt gehad in the city that never sleeps! Ik ben er nu twee keer geweest en wil ook zeker nog eens terug. New York is gewoon een ervaring op zich.

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: