Rambo pt. 2

En toen zat ik opnieuw een klein beetje te sterven op de treinHallo nieuwe Tinderdate, hallo trillende lip. En deze keer had ik het volledig aan mezelf te danken en kon ik de schuld niet op mijn vriendinnen schuiven. Al moet ik toegeven dat Rambo het in al zijn impulsiviteit beter aanpakte dan bioboy. Op zondagmiddag kreeg ik ineens een berichtje: “Vanavond eventjes tijd?” De bange seut in mij kreeg spontaan hartkloppingen, maar de gedachte dat bioboy mij vier maanden op een eerste date had laten wachten, was voldoende om na te beginnen denken over een waterdicht excuus waarmee ik thuis weg kon.

Die avond ging ik dus “met vriendin J iets drinken”. Volgens mij geloofde niemand er ook maar één jota van, want a) het is zeer vreemd dat ik in het weekend met de auto iets ga drinken omdat ik dan niet kan toegeven aan mijn overmatig drankgebruik, b) het was ijskoud en ik had al heel de ochtend verkondigd dat ik ’s avonds met mijn onesie in de zetel zou zitten met een groot pak friet en c) ik ben meestal veel te lui om mij voor anderhalf uur naar Brussel te verplaatsen, maar goed.

“Tot mijn opluchting zag ik in de auto een Tinderboy zitten met een veel te groot voorhoofd en een hipster brilleke – his words, not mine.

Ik liet Rambo weten dat ik onderweg was (en mijn mama dat ik bij J was aangekomen, oeps). Zo’n vijf minuten kreeg ik geen antwoord en dat is – zeker voor een Tinderboy – een zeer acceptabele tijdspanne om mij van respons te voorzien, maar als je om half negen ’s avonds alleen in de kou zit te wachten, dan begin je al eens te twijfelen aan de dingen des levens. Hij is onze date vergeten. Ik zit hier voor niks. Ik ga hier nog een uur moeten zitten want mama mag niet weten waar ik echt ben. En toen kreeg ik het volgende onheilspellende berichtje: “Grijze Ford Fiësta, kom naar de parking.”

Ik beloof het, ik ben niet verkracht, maar dat is wel zo ongeveer wat er toen door mij heen ging. Bovendien ken ik geen zak van auto’s en had ik dus even goed in een Mercedes, BMW of een oldtimer kunnen stappen. “Mijn auto is de enige met lichten aan.” Ja Rambo, dat is veel geruststellender, want met die felle koplampen kan ik niet zien hoe de bestuurder eruitziet en bijgevolg ook niet of hij tweeëntwintig dan wel tweeënzestig is. Voorzichtig opende ik het portier en zag ik tot mijn opluchting een Tinderboy met een veel te groot voorhoofd en een hipster brilleke zitten – his words, not mine.

“Op de parking van een van de marginaalste stations van het land hebben we uiteindelijk gekust, so much for romance.

We reden eventjes rond in zijn hometown – ik zit graag in de auto terwijl mijn date rijdt, moet een soort vreemde fetisj zijn van mij – en wandelden wat rond (het was zelfs met handjes vasthouden en al). Het gesprek viel niet stil, maar bleef wel wat aan de oppervlakte – wat ook niet abnormaal is voor een eerste date met een Tinderboy die het bovendien niet gewend is om dates te hebben waarbij veel gepraat wordt. Toen hij mij terug afzette aan het station hebben we uiteindelijk gekust. Op de parking van een van de marginaalste stations van het land. En terwijl we kusten, inspecteerde hij ook nog uitvoerig wat die dagelijkse squats (I wish) met mijn bilspieren doen en mompelde hij “Wat was er eigenlijk mis met die vorige date van je? Fine ass, milady.

Principes en moraal overboord en muilen op de parking, dat soort meisje ben ik geworden. Rambo heeft nu al een slechte invloed op mij en het ergste is dat ik dat nog niet eens zo erg vind. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

Advertenties

17 thoughts on “Rambo pt. 2

Add yours

  1. Ik heb ook precies hetzelfde met auto’s! Ik moet echt de exacte nummerplaat hebben, want ik snap niks van merken, types en zelfs kleuren (want grijs is niet hetzelfde als zilver, oké?!). Then again, ik ben in general gewoon niet goed in mensen/dingen spotten als er veel andere mensen/dingen omheen aanwezig zijn. Ik kan serieus soms mijn eigen vrienden niet spotten in een café ofzo, gewoon omdat er dan zoveel gezichten zijn dat ze ineens allemaal op elkaar lijken dan 😦
    Niet dat dit enigszins te maken heeft met je blogpost, maar ja kijk, bij deze een wistjedatje van mij voor jou.

    Liked by 1 persoon

    1. Hahaha DIT EXACT JA. Ik ben echt een blinde mol op dat vlak (oké, op elk vlak, die bril op mijn bitmoji is er niet voor niks). Een vol café is inderdaad echt een hel als ik als laatste binnenkom, want met aanwijzingen als “We zitten in het midden” ben ik dus ook niets 😀

      Like

    2. Haha dat heb ik ook! Mensen moeten altijd spastisch naar mij staan zwaaien voor ik ze zie. En dan vraag ik mij eerst af: “who the fuck is da” en “die zijn toch nie naar mij aant zwaaien he”. Toch wel. En ik ben ook al zo’n mega paranoïde mens die zich mega zorgen zou maken als ik bij iemand in de auto moet stappen. Altijd bang dat ik dood ga!

      Liked by 1 persoon

    1. Haha, ja het hele “we maken een avondwandeling”-idee kwam voort uit het feit dat ik liever niet bij hem thuis afsprak die eerste keer. Waarschijnlijk niet het slimste idee om bij een vreemde in een auto te stappen, maar ach ja… Hij kan na drie dates ook een psycho zijn die je alsnog vermoordt 😉 En oei, ik ben ook een keer meteen bij iemand thuis geweest en heb daar ook niet zo’n goede ervaring mee, haha!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: