Wordt het tik tak, tik tak, ja of nee?

Ik denk dat iedereen zich mijn goed voornemen nog wel herinnert: ik zou mijn lady balls bij elkaar grabben en bioboy vragen waar het op stond. Het goede nieuws is dat ik dat effectief gedaan heb, het slechte nieuws is dat ik er niet veel wijzer uit geworden ben. Of om het met de cocktailmetafoor te zeggen: ik heb geen flauw idee of ik nu tonic aan mijn gin moet toevoegen of niet. Uit ondervinding weet ik echter wel dat mij bezatten altijd een goede optie is, dus laat die gin maar komen.

Met de nodige stress koppelde ik twee weken geleden een weekendje Antwerpen aan mijn date. Op zaterdag ging ik met een vriendin naar een optreden in het Sportpaleis, op zondag sprak ik met bioboy af. De ‘nodige stress’ mag je als volgt interpreteren: ik was anderhalf uur te vroeg, bracht al mijn vriendinnen ervan op de hoogte dat ik van plan was om de eerste de beste trein terug naar Brussel te nemen, waardoor de batterij van mijn iPhone binnen de kortste keren plat was en ik mezelf dus wel moest trakteren op een koffie uit de Starbucks om dat rotding te kunnen opladen.

“Ik heb geen flauw idee of ik nu tonic aan mijn gin moet toevoegen of niet. Uit ondervinding weet ik echter wel dat mij bezatten altijd een goede optie is, dus laat die gin maar komen.”

Mijn date had een rondleiding door Antwerpen gepland en gereserveerd in de Burgerij omdat ik het een schande vond dat ik nog nooit een hamburger had gegeten op de plaats waar de hele hamburgerhype begonnen is (inderdaad, we zitten met een burgertrut). Ondertussen overtuigde ik bioboy – die ook dj is – om te komen draaien op een verjaardagsfeestje dat ik mee help organiseren. En hij wilde nog eens mijn bob zijn ook – dating nen duts heeft ook zo zijn voordelen.

Ik zal nooit de grootste fan zijn van de koekenstad, maar ik moet toegeven dat bioboy mij op een aantal mooie plekjes en een adembenemende zonsondergang over de Scheldekaaien getrakteerd heeft. Ik vergat zelfs eventjes dat ik a woman on a mission was. Tot mijn burger op was en hij opmerkte dat mijn trein over drie kwartier vertrok. Het typische “ik heb veel te veel gegeten”-gevoel na een hamburger maakte plaats voor pure stress.

Ken je dat gevoel? Dat je een belangrijke vraag moet stellen, maar eigenlijk toch niet zo goed durft en je de vraag echt puur fysiek niet over je lippen krijgt? Dat gevoel overkwam mij het komende halfuur zeven keer. Het hielp ook niet bepaald dat bioboy de gewoonte heeft om elk stil moment op te vullen met gewauwel. Zo ongeveer een kwartier voor mijn trein vertrok, hield hij dan toch de volle twee seconden zijn wafel en hoorde ik mezelf zeggen: “Zeg euh, ik heb eigenlijk nog eens een vraag. Een beetje een stomme vraag en ik haat dat ik ze moet stellen, maar zie je dit nog ergens naartoe gaan of wil je gewoon vrienden zijn?”

“Did I just get chicken dumped? Duts ditched?”

En toen was er dus geen weg meer terug. Gelukkig waren we ondertussen al in Antwerpen-Centraal aangekomen en behoorde ‘naar/onder de trein lopen’ dus tot de mogelijkheden. Om een lang verhaal kort te maken kwam zijn antwoord hierop neer: hij was blij dat ik de vraag stelde, want had er zelf ook al zijn hoofd over liggen breken (maar ik mocht de vraag natuurlijk wel stellen, duts) en zat een beetje in tweestrijd. Aan de ene kant bewierookte hij mij met alle mogelijke superlatieven, aan de andere kant blijft hij ermee zitten dat ik in Brussel woon. Hij vond de hele situatie dus nogal onduidelijk (newsflash voor bioboy: je hebt de situatie net nog tien keer onduidelijker gemaakt) en stelde voor elkaar op een iets regelmatigere basis te zien zodat hij er nog wat over kon nadenken. En we weten allemaal dat er niets goeds van komt als mannen beginnen na te denken.

Ik kon dus noch de gin bovenhalen (ik werd immers niet ten koelen bloede afgewezen), noch de tonic (want nadenken is nu niet meteen een liefdesverklaring). De hele treinreis terug naar Brussel kon ik maar aan één ding denken: Did I just get chicken dumped? Duts ditched? Twee dates. Dat is wat hij krijgt. Al dat nadenken leidt toch nergens toe. Ten eerste ga je er alleen de nadelen door zien en verlies je uit het oog wat voor een topwijf ik eigenlijk ben en ten tweede ga ik er geen millimeter dichterbij Antwerpen door wonen. Daarom: twee dates. En anders is er altijd nog het verjaardagsfeestje waar hij komt draaien. Hij zei dat ik een liedje mocht aanvragen en ik kan al wel een toepasselijke schijf bedenken. K3 kon het met hun Jij bent de bom namelijk niet beter verwoorden: “Wordt het tik tak, tik tak, ja of nee?” Laat ons hopen dat er gin is op het feestje.

Advertenties

8 thoughts on “Wordt het tik tak, tik tak, ja of nee?

Add yours

  1. Oh ja, met dat antwoord schiet je niet veel op. Laten we hopen dat hij gewoon niet lang er over hoeft na te denken en anders, pech voor hem! Maar, misschien een domme vraag als Nederlandse, hoe lang is het reizen van Brussel naar Antwerpen?

    Like

  2. Jaaa, hij heeft waarschijnlijk koudwatervrees gekregen. Mannen en bindingsangst ook hé. Je hebt je nadien toch een gin tonic uitgeschonken? Dat verdiende je toch wel!
    ben benieuwd naar de volgende dates

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: